TrashBench laat een desktop-pc draaien in een vriezer: geen condens, beperkte winst na overklokken

De Australische modder en YouTube‑knutselaar TrashBench slaagde erin om iets voor elkaar te krijgen waar zelfs grote techkanalen over struikelden: hij startte een desktop‑pc op in een huishoudvriezer bij –28 °C, draaide benchmarks, overklokte de grafische kaart en haalde de onderdelen er droog weer uit, zonder spoor van condens. De opstelling oogde rommelig, maar bleek tot in de puntjes doordacht—een herinnering die goed laat zien waarom de meeste eerdere ‘vriezer‑pc’‑proeven strandden.

De sleutel was niet extreme kou of exotische coatings, maar de omvang van de vriezer en strakke controle over de luchtvochtigheid. TrashBench gebruikte een grote vrieskist, haalde de rekken eruit en hing de componenten met bandjes vrij in de lucht. De kabels gingen naar buiten en werden afgedicht, terwijl sokken gevuld met silicagel dienst deden als geïmproviseerd ontvochtigingssysteem. Dat weinig flashy recept hield temperatuurschommelingen mild en voorkwam dat het dauwpunt werd overschreden—het moment waarop condens normaal gesproken ontstaat.

Voor de proef koos hij bewust oudere hardware—een Intel Core i7‑9700KF, een GeForce GTX 1070 en andere onderdelen van vorige generaties. Zo bleef de warmte‑afgifte beperkt en was het risico beheersbaar als er iets mis zou gaan. Runs in 3DMark en populaire games lieten zien dat een pc simpelweg in de vriezer zetten nauwelijks winst oplevert, feitelijk binnen de foutmarge. Echte vooruitgang kwam pas na handmatig overklokken van de gpu, met zo’n 7–8% winst in bepaalde scenario’s.

Na afloop tilde TrashBench de hardware er koud maar volledig droog uit. Hij schreef dat toe aan de thermische traagheid van een groot luchtvolume. In tegenstelling tot kleine vriezers, die onder belasting snel opwarmen en condens uitlokken, fungeert een ruime kist als koud reservoir dat warmte gestaag opneemt. In zo’n stabiel klimaat krijgt de silicagel de tijd om de luchtvochtigheid effectief omlaag te brengen. De bredere les: een pc invriezen is geen wondermiddel voor snelheid, maar een tijdelijke, zorgvuldige afspraak met de natuurkunde—waar schaal en geduld stilletjes het meeste werk doen.