Verschillen tussen Microsoft en Apple in encryptie en privacybescherming

Online discussies gonzen van het nieuws dat Microsoft BitLocker-sleutels aan de FBI heeft verstrekt om toegang te krijgen tot gegevens op drie laptops. Dit wordt vaak tegenover Apple's harde houding tegenover Amerikaanse inlichtingendiensten geplaatst, maar die vergelijking gaat mank. Er zit een cruciaal verschil in hoe deze bedrijven omgaan met encryptie en toegang tot gebruikersdata.

Het verhaal van Apple begon na de tragedie in San Bernardino in 2015, toen de FBI eiste dat het bedrijf hielp om een iPhone van een dader te hacken. Apple weigerde, met het argument dat dit de bescherming van de Secure Enclave zou verzwakken en de beveiliging van alle iPhones in gevaar zou brengen. Uiteindelijk vonden de autoriteiten een alternatieve toegangsmethode, en Apple's standpunt werd een symbool van principiële privacybescherming.

De situatie bij Microsoft is anders. Het bedrijf verstrekte weliswaar BitLocker-sleutels, maar alleen omdat de laptopgebruikers zelf eerder kopieën van die sleutels in de cloud van Microsoft hadden opgeslagen. Deze aanpak gebruikt minder strikte encryptie, die is ontworpen om eigenaren te helpen de toegang tot hun apparaat te herstellen als ze hun wachtwoord vergeten. Met een gerechtelijk bevel is Microsoft wettelijk verplicht om dergelijke gegevens te verstrekken.

Belangrijk is dat Windows-gebruikers kunnen kiezen om BitLocker-sleutels niet in de cloud op te slaan, waardoor toegang door het bedrijf of de overheid volledig wordt uitgesloten. Apple volgde lange tijd een vergelijkbare logica: sommige iCloud-gegevens waren zo versleuteld dat het bedrijf kon voldoen aan verzoeken van wetshandhavingsinstanties, totdat het geleidelijk end-to-end-encryptie implementeerde.

Tegenwoordig biedt Apple Geavanceerde Gegevensbescherming voor maximale iCloud-beveiliging, maar deze staat niet standaard aan, juist omdat het Apple's mogelijkheid wegneemt om gebruikers in noodgevallen te helpen. Uiteindelijk laten zowel Apple als Microsoft de uiteindelijke keuze aan de gebruiker: gemak en herstelopties versus maximale privacy zonder tussenpersonen.