Tesla gebruikt ongeveer 1.000 humanoïde Optimus-robots in fabrieken voor taken als verplaatsen en assembleren. Lees over vooruitgang, kosten en toekomstplannen voor massaproductie.
© B. Naumkin
Tesla's ontwikkeling op robotica-gebied mag dan weinig publieke spektakels opleveren, de vooruitgang gaat gestaag door. Het bedrijf heeft inmiddels ongeveer 1.000 humanoïde Optimus-robots ingezet in zijn productiefaciliteiten, waaronder in Texas en Fremont. Deze robots worden geleidelijk geïntegreerd in het productieproces en leren voortdurend nieuwe taken.
De traditionele opvatting was dat gespecialiseerde robotarmen, elk voor één specifieke functie, het meest geschikt waren voor fabriekswerk. Maar technologische vooruitgang verandert dat beeld. Een humanoïde robot blijkt veelzijdiger, omdat hij voor nieuwe taken kan worden aangepast zonder dat er een volledige uitrustingsverandering nodig is. Bovendien dalen de kosten van dergelijke robots geleidelijk, terwijl hun mogelijkheden groeien via software-updates. Tesla streeft ernaar de prijs van een Optimus-eenheid terug te brengen naar het bereik van 20.000 tot 30.000 dollar.
Op dit moment worden Optimus-robots vooral ingezet voor het verplaatsen van goederen, het sorteren van batterijcellen en het assembleren van batterijpakketten. De fabrieken gebruiken al derdegeneratierobots die zijn uitgerust met complexere handmanipulatoren met 22 bewegingsvrijheidsgraden. In het ontwerp van de arm zijn sommige actuatoren verplaatst naar het onderarmgebied, en de vingerbesturing werkt via een systeem dat pezen nabootst. Sensoren op de vingertoppen stellen de robot in staat zijn greepkracht nauwkeurig af te stemmen, zodat hij voorwerpen van verschillende sterkte veilig kan hanteren.
Qua software worden de robots getraind met de FSD v15-architectuur, oorspronkelijk ontwikkeld voor Tesla's Autopilot. Hierdoor kan Optimus zijn omgeving waarnemen met acht camera's, snel nieuwe handelingen leren en commando's direct doorgeven aan zijn actuatoren. Deze aanpak verkort de trainingstijd tot enkele uren, vergeleken met de weken die traditionele programmering vereist.
Tegelijkertijd neemt het gebruik van Large Behavior Models (LBMs) in de robotica toe, die de interactie van een machine met de echte wereld beschrijven. Tesla bouwt al een speciaal gebouw in Texas voor de massaproductie van Optimus en plant de productie op te voeren tot 50.000 robots tegen het einde van het jaar. Vooruitkijkend verwacht het bedrijf een huishoudelijke versie van Optimus te introduceren, hoewel dit afhangt van softwareontwikkeling en het garanderen van veilige interactie met mensen en dieren.
Voordat robots mensen volledig kunnen vervangen op productielijnen, moeten er nog enkele technische obstakels worden overwonnen. Ze moeten met name langere tijd kunnen werken zonder op te laden en de duurzaamheid van hun actuatoren verbeteren, die slijten bij continu gebruik. Tesla geeft momenteel aan dat Optimus 8 tot 10 uur zonder onderbreking kan werken, wat al voldoende is om meerdere arbeidsploegen te dekken als er genoeg robots worden ingezet.
De inzet van dergelijke robots opent nieuwe mogelijkheden voor bedrijven en industrie, maar roept ook vragen op over de toekomst van de arbeidsmarkt. Tegen deze achtergrond creëert de opkomst van robotica nieuwe verdienkansen: softwareontwikkelaars zullen oplossingen kunnen creëren voor het gebruik van humanoïde robots in logistiek, zorg, bouw en andere sectoren.